Skip to content
Site Tools
Narrow screen resolution Wide screen resolution Auto adjust screen size Increase font size Decrease font size Default font size default color blue color green color
Konumunuz: Ana Sayfa arrow Yazılarım arrow Din arrow Peygamberimizin Nesebi ve Soyu
Advertisement
Peygamberimizin Nesebi ve Soyu PDF Yazdır E-posta
Pazartesi, 04 Haziran 2012
M. Ali KAYA
1. Peygamberimizin (sav) Soyu ve Temiz Nesebi

Peygamberimiz (sav) Kureyş kabilesinin Haşimoğulları soyundandır. Kureyş kabilesi ise Arapların en geniş ve en soylu kabilelerindendir. Bunun için Araplar Kureyş’e tabi idiler. Kureyş kabilesi içinde de en geniş ve en soylu kol Haşimoğulları kolu idi. Peygamberimiz (sav) de bu kolun en asil ailesine mensup idi.

Kureyş kabilesi 12 kola ayrılıyordu. Abd-i Menaf Oğulları: Peygamberimizin (sav) soyu. Peygamberimizin üçüncü dedesinin dört oğlu vardı. Bunlar: Haşim, Nevfel, Muttalip, Abd-i Şems. Bunlardan Haşim’in sülalesi daha geniş olduğu için peygamberimizin (sav) sülalesine “Haşimoğulları” denmekte idi.
Adiyoğulları (Hz. Ömer’in soyu) Temimoğulları (Hz. Ebu Bekir (ra) soyu) Esedoğulları (Hz. Hatice’nin soyu) Zühreoğulları (Hz. Amine’nin (ra) soyu)  Mahzunoğulları  (Halid b. Velid’in (ra) soyu) Sehmoğulları (Amr b. Âs’ın (ra) soyu) Abd’üd-dâroğulları, Amiroğulları, Haşiroğulları, Cumahoğulları, Muhariboğulları.

Hz. Peygamberin (sav) dedelerinden Haşim, Kureyş’in elçisiydi. Ticaret kafilelerinin başında ticaretle Bizans’a, Yemen’e, Şam’a gider gelirdi. Bu ülkelerin ileri gelenleri arasında tanınmıştı ve itibar sahibi idi. Kureyş namına onlar ile anlaşmalar yapardı. Bir Şam seferinde Gazze’de vefat etmiştir.

Haşim Yesrib’li bir kadınla evlenmişti. Ondan bir çocuğu oldu. Adını Şeybe koydu. Haşim genç yaşta Gazze’de vefat edince Şeybe Yesrib’de yetim ve öksüz kaldı. Amcası Muttalip yeğenini bir seferde Yesrib’den (Medine) alarak Mekke’ye getirdi. Mekke’liler ona Muttalip’in kölesi zannederek Abdülmuttalip dediler. Böylece adı Abdülmuttalip kaldı.

Haşim’in dört oğlu vardı. Şeybe, (Abdülmuttalip) Esed, Ebu Sayfi ve Nadle. Bunların sülalesine Haşımîler dendi. Bunlardan sadece Şeybe ile Esed’in zürriyeti devam etmiş, diğerleri devam etmemiştir. Esed, Hz. Ali ve annesi Fatıma’nın dayısıdır. Esed soyundan da dünyaya gelen Huneyn de zürriyet vermeyince Haşımiler Abdülmuttalipoğulları kolundan çoğalmışlardır.

Abdülmuttalip’in on oğlu dünyaya gelmiştir. Bunlar: Abdullah, Abbas, Hamza, Ebu Talip, Zübeyir, Haris, Hacl, Mukavim, Dirar, Ebu Leheb (Abdu’l-Uzza)

1.1 Peygamberimiz’in (sav) mübarek soyu:
1-    Abdülmuttalip (Şeybe)
2-    Haşim (Amr)
3-    Abd-i Menaf
4-    Kusay (Zeyd)
5-    Kilab
6-    Mürre
7-    Kâb
8-    Lüey
9-    Galib
10-    Fihr
11-    Malik
12-    Nadr
13-    Kinane
14-    Huzeyme
15-    Müdrık (Amir)
16-    İlyas
17-    Mudar
18-    Nizar
19-    Maad
20-    Adnan

Peygamberimizin (sav) soyu Adnan’dan sonra Hz. İbrahim’in oğlu İsmail’e dayanmaktadır. Bilindiği gibi Hz. İbrahim’in oğlu İshak’tan (as) Benî İsrail’in peygamberleri gelmiştir. İsmail neslinden ise bütün bu peygamberlerden üstün ve hepsine tefevvuk eden Hz. Muhammed (as) gelmiştir.

Bu nedenle peygamberimiz (sav) “Ben babam İbrahim’in duasıyım”  buyurdular. O Kâbe’nin duvarını yükseltirken şöyle dua etti: “Rabbim! Bu mübarek beldeden bir peygamber gönder ki insanlara senin varlık ve birliğinin ayetlerini göstersin, kitabını ve hikmet denilen insanı insan yapan ilimleri öğretsin ve onları her türlü günahlardan temizleyecek olan ibadet ve ahlak esaslarını ders versin. Ey Rabbim! Sen izzet, azamet ve hikmet sahibisin.”  Bu dua kabul edilmiştir ki onun neslinden Mekke’de peygamberimiz (sav) dünyaya gelmiştir.

Bir gün sahabeleri Peygamberimiz’e (sav) “Ya Resulallah! Bize biraz kendinizden bahseder misiniz?” deyince “Ben babam İbrahim’in duasıyım. İsa’nın müjdesiyim, Amine’nin rüyasıyım. Her peygamber annesinin gördüğü gibi annem de benim hakkımda rüya görmüştür” buyurdular.
  Sonra devam ettiler: “Yüce Allah İbrahim oğullarından İsmail’i seçti. İsmail oğullarından Kinane oğullarını seçti. Kinaneoğullarından Kureyş’i seçti. Kureyş’ten Haşimoğullarını seçti. Haşimoğullarından Abdülmuttalipoğullarını seçti. Abdülmuttalipoğullarından beni seçti. Mensup olduğum topluluk ne zaman ikiye ayrılmış ise, Allah beni muhakkak onların en hayırlısı tarafında bulundurmuştur. Ben Cahiliye ahlaksızlığından hiçbir şey bulaşmayan ana ve babadan meydana geldim. Yine Âdem babamızdan babama kadar hep nikâh mahsulü olarak geldim. Anne-baba soyu itibariyle en hayırlınızım”  buyurdular.

Yüce Allah Kur’ân-ı Kerimde “Allah risaletini nereye ve kime vereceğini çok iyi bilendir”  ferman etmiştir. Rivayetlerde denilmiştir ki; “Yüce Allah bütün insanların kalplerine nazar etti. Muhammed’in (as) kalbinin insanların kalplerinin en hayırlısı olduğunu gördü. Bu sebeple onu kendisi için seçti. Onu resullerin en hayırlısı kıldı. Muhammed’den (as) sonra diğer insanların kalplerine nazar kıldı en hayırlılarının sahabelerinin kalpleri olduğunu gördü. Onları nebisinin ve dininin müdafaası için seçti ve vezirleri kıldı. Bu nedenle mü’minlerin güzel gördükleri şeyler Allah katında da güzeldir, çirkin ve kötü gördüğü şeyler Allah katında da kötüdür.”

1.2 Peygamberimiz’in (sav) İsimleri:
Peygamberimiz (asv) isimlerini şöyle ifade eder: “Benim adım Tevrat’ta Ahyed, İncil’de Ahmet ve Kur’an’da Muhammed’dir.” Bir gün minberde buyurdular: “Ben kimim?”  Sahabeleri cevap verdiler: “Sen Allah’ın Resulüsün, sana selam olsun” dediler. Peygamberimiz (asv): “Ben Abdülmuttalip b. Abdullah b. Muhammed’im” buyurdular.

Yine buyurdular: “Bana mahsus beş isim vardır: Muhammed, Ahmed ve ben Mahi’yim. Allah benimle küfrü yok eder. Ben Haşir’im ki halk kıyamette benim izimce haşrolacaktır. Ben Akib’im ki, benden sonra peygamber yoktur.” Peygamberimiz (sav) yine buyurdular: “Ben cihat peygamberiyim. Kıyamet olunca da ben peygamberlerini imamı ve şefaatçisi olurum.”  


1.2.1 Kur’an’ı Kerim’deki İsimleri:
Muhammed  Ahmed  bu isimler peygamberimizin (sav) asıl isimleri olup Kur’an-ı Kerimde de açıkça geçmiş olmakla beraber “Resul, Nebiy, Şahid, Beşir, Mübeşşir, Nezir, Münzir, Daiy-i İlallah, Rahim, Sirac-ı Münir, Rauf, Musaddık, Müzekkir, Müdessir, Kerim, Mübin, Hatemü’n-Nebiyyin, Abdullah, Hak, Nur, Rahmet, Nimet, Hadi, Taha, Yasin, Evvel, Ahir, Zahir, Batın” sıfatlarını da içine alan 31 (Otuz bir) isimle isimlendirilmiştir.

1.2.2 Kütüb-ü Sabıkada Geçen İsimleri:
Geçmiş kutsal kitaplarda bilhassa Tevrat ve İncil’de peygamberimize ait şu isimler geçmektedir: “Dakûk, Muşaffah, Mukaddes, Himyâtâ, Münhamennâ, Hırz’ül-Ümmiyyîn, Akîd, Muhtar, Malûm, Baraklid, Ruhu-l Hak, Mazmâz, Mukim üs-Sünneh isimleri ile İncil ve Tevrat’ta isimlendirilmiştir.
 
Bu isimlerin çoğu sıfat olup, mecazen isim denilmiştir. İncil’de Ahmed (Baraklid), Tevrat’ta “Münhamenna”dır. “İbn-i İshak, Münhamennâ, Süryani’ce Muhammed demektir”  der. İncil-i Yuhanna’da Hz. İsa demiştir: “Ben de Baba’ya yalvaracağım ve O size başka bir tecelliyi, Hakikat Ruhunu gönderecektir.”  Bu ayette de “Hakikat Ruhu” sıfatı ile peygamberimiz (sav) kastedilmiştir.

2. Hz. Amine’nin Rüyası:
Hz. Âmine, Peygamberimize (sav) hamile iken, gördüğü bir rüyada bir zat kendisine “Ya Âmine! Bil ki, sen âlemlerin en hayırlısına hamilesin. Doğunca ismini Muhammed koy, halini hiç kimseye açma” demiştir. Dedesi Abdülmuttalip ona Muhammed ismini takar. “Niçin böyle bir isim taktığını soranlara da gökte Allah, yerde insanlar onu övsünler diye” taktığını ifade eder.

3. Peygamberimiz’in (sav) Künyeleri:
Peygamberliğinden önce “El-Emin” denmekteydi, sonra Kasım doğunca da “Ebü’l-Kasım” denilmiştir. Peygamberimiz (sav) “Ben Ebu’l-Kâsım’ım. Allah hidayeti verir, ben de taksim ederim”  buyurarak Ebu’l-Kasım künyesi için de tefe’ülde bulunarak hayra yormuş ve ismin müsemmasının hakikatini açıklamıştır.

Etiketler:  Peygamberimizin Soyu Araplar Kureyş Haşimoğulları Abdulmuttalip Hz. İbrahim Hz. İsmail Peygamberimizin İsimleri
 
< Önceki   Sonraki >

Asırların Rehberleri: Mücedditler

Hz. İsa ve Günümüz İsevileri

CİHAD

Din, Akıl ve İslam

CUMHURİYETİN MANEVİ TEMELLERİ